Ewa Jadwiga Kasprzyk-Bernatowicz
Biografia
Urodziła się 1 stycznia 1957 roku w Stargardzie Szczecińskim. Podczas studiów pedagogicznych na Uniwersytecie Pomorskim w Słupsku występowała w lokalnym teatrze amatorskim i koszalińskim zespole pantomimy. Przy trzecim podejściu zdała egzaminy do PWST w Krakowie, które ukończyła w 1983 roku. Mieszkała wówczas z Ewą Lassek, która została jej aktorską mentorką.
W 1983 dołączyła do zespołu gdańskiego Teatru Wybrzeże, w którym występowała do 2000. W tym teatrze zadebiutowała rola w spektaklu Reportaż z pop festiwalu (reż. Krzysztof Gordon), następnie zagrała w przedstawieniach m.in. Kazimierza Kutza (Batałajkin i spółka), Stanisława Różewicza (Sztukmistrz z Lublinawedług Singera) i Mikołaja Grabowskiego (Stąd do Ameryki), a także główne role żeńskie u Krzysztofa Babickiego (Antoniusz i Kleopatra, Trzy siostry) i Barbary Sass (Tutam, Dwoje na huśtawce). Zagrała także w spektaklu Wilki w Teatrze Atelier w Sopocie.
W 2000 została aktorką Teatru Kwadrat w Warszawie, w którym gra m.in. Annę Lewandowską w spektaklu Berek, czyli upiór w moherze (od 2008) i Virginię Noyes w To tylko sztuka (od 2013). Krytyka wysoko oceniła jej tytułową rolę w monodramie Patty Diphusa, teatralnej adaptacji jednego z opowiadań Pedra Almodóvara, w której wcieliła się w postać światowej gwiazdy porno. W 2006 zagrała Marilyn Monroe w monodramie Marilyn i papież. Listy między piekłem a niebem w Teatrze Polonia. Od 2011 występowała w roli piosenkarki Violetty Villas w spektaklu kostiumowym Kallas, czyli spotkanie dwóch legend... Marcina Szczygielskiego. W marcu 2011 z okazji 25-lecia pracy artystycznej wystawiła premierowo monodram Super Susan w Teatrze Kamienica w Warszawie.
Na wielkim ekranie zadebiutowała rolą Kwiryny w filmie Dziewczęta z Nowolipek (1985). Następnie wystąpiła w roli siostry Marii w horrorze psychologicznym Medium (1985). Zagrała pierwszoplanowe role w czterech filmach Romana Załuskiego: najpierw nieufną matkę samotnie wychowującą syna w dramacie psychologicznym Głód serca (1986), następnie Basię Wolańską, histeryczną, skąpą, zazdrosną, podejrzliwą i kłótliwą żonę docenta Wolańskiego, w kultowych komediach Kogel-mogel (1988) i Galimatias, czyli kogel-mogel II (1989), a także Marię, kurę domową porzucającą rodzinę i rozpoczynającą samodzielną karierę w Warszawie, w filmie Komedia małżeńska (1993).
Odrzuciła propozycję zagrania Wincenty w serialu Rzeka kłamstwa (1989) w TVP1. W latach 90. ograniczyła występy w filmie, skupiając się na pracy teatralnej. W tym czasie zagrała jedynie kilka drugoplanowych ról, m.in. w serialu Radio Romans i w filmie Kolejność uczuć (1993). Zagrała główną rolę, biolożkę Ewę, w filmie Drzewa (1996). W 1998 została obsadzona w roli Ilony Clark-Kowalskiej – zdecydowanej, silnej, pewnej siebie, nowoczesnej i dojrzałej kobiety – w telenoweli Złotopolscy, która zyskała olbrzymią popularność wśród masowej widowni.
Za rolę Elżbiety, niezrównoważonej, egzaltowanej, rozczarowanej gwiazdy zafascynowanej Violettą Villas, która swoje niespełnione ambicje artystyczne próbuje zrekompensować, w Bellissimie (2000) Artura Urbańskiego otrzymała dobre recenzje krytyków i nagrodę dla najlepszej aktorki na FPFF w Gdyni. Otrzymała także propozycję zagrania Podstoliny w ekranizacji Zemsty Aleksandra Fredry, jednak rolę tę ostatecznie wcieliła sobie Katarzyna Figura. Pojawiła się w filmie Marcina Wrony Człowiek magnes (2001). W kolejnych latach zagrała m.in. w Karierze Nikosia Dyzmy (2002) i Warszawie (2003). Zagrała starą prostytutkę-oszustkę Lolę Katafalk w komedii lirycznej Cudownie ocalony (2004).