Przemysław Gintrowski
Biografia
Przemysław Gintrowski urodził się 21 grudnia 1951 w Stargardzie Szczecińskim i był polskim kompozytorem, pieśniarzem, twórcą muzyki filmowej, inżynierem i nauczycielem. Po ukończeniu VI Liceum Ogólnokształcącego imienia Reytana w Warszawie studiował na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, gdzie uzyskał tytuł inżyniera w 1973 roku. W Warszawie pracował jako wykładowca Warszawskiej Szkoły Filmowej i bywał nauczycielem XVII Liceum Ogólnokształcącego imienia Andrzeja Frycza Modrzewskiego.
Debiutował w 1976 roku na przeglądzie w Riwierze piosenką Epitafium dla Sergiusza Jesienina. Następnie wraz z Jackiem Kaczmarskim i Zbigniewem Łapińskim stworzył trio i przygotował programy muzyczne, w tym Mury, które stały się nieformalnym hymnem Solidarności. Na XIX Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Gintrowski i Kaczmarski otrzymali II nagrodę za piosenkę Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego.
W grudniu 1981 roku podczas trasy we Francji zdecydowali wrócić do Polski, by uporządkować sprawy zawodowe; po tym jak odmówiono mu wydania paszportu, trio rozstało się. Przez następne lata Gintrowski pracował jako kompozytor muzyki do ponad dwudziestu filmów fabularnych i seriali, między innymi do serialu Zmiennicy. Koncertował również poza scenami, a jego piosenki nieraz ukazywały się w obiegu nieoficjalnym. Życie prywatne artysty było ściśle związane z działalnością podziemną.
W latach 80. nawiązał współpracę z Krystyną Jandą i podjął próbę realizacji spektaklu Kamienie, który wyjaśnia losy znanych historycznych postaci. Po 1989 roku Kamienie zyskało ograniczoną formę koncertu z Joanną Trzepiecińską. W latach 1991–1993 ponownie koncertował z Jackiem Kaczmarskim i Zbigniewem Łapińskim, prezentując programy Mury w Muzeum Raju oraz Wojna postu z karnawałem. W 1994 roku w studiu Telewizji Polamer-Studio TV nagrał Kredka Kramsztyka z muzyką napisaną specjalnie dla niego przez Jacka Kaczmarskiego, a widowisko to zostało zrealizowane pod reżyserią Laco Adamíka.
Ostatni koncert Przemysława Gintrowskiego odbył się 1 marca 2012 w Centrum Edukacyjnym IPN Przystanek historia, w ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Zmarł po długiej chorobie; uroczystości pogrzebowe odbyły się 29 października 2012 w kościele pw. św. Anny w Warszawie, a prochy złożono na cmentarzu Wilanowie.
W świecie polityki Gintrowski angażował się społecznie; w 2006 bez powodzenia kandydował na radnego warszawskiego Wilanowa z list PiS, w 2010 poparł Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich, a w 2012 wszedł do komitetu honorowego KoLiber Goń z pomnika bolszewika.
Był jedynym dzieckiem Jarosława i Teresy Gintrowskich. Miał dwie żony Anna Bilska i Agnieszka Gintrowska oraz dwie córki Julia i Maria. W 2006 odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski; pośmiertnie w 2012 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Medal Gloria Artis. W 2009 wyróżniono go Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy, a w 2009 Nagrodą Prezydenta Miasta Gdańska Neptuny. W 2016 rodzina założyła Fundację im. Przemysława Gintrowskiego.