Tomasz Romanowski
Biografia
Tomasz Romanowski urodził się 22 lutego 1989 roku w Stargardzie. W młodości trenował piłkę nożną, koszykówkę i zapasy. Po dostaniu się do kadry wojewódzkiej skupił się na futbolu, co zaowocowało powołaniem do młodzieżowej kadry Polski (U-17). Zarabiał na życie pracując za granicą w Niemczech i Irlandii, a po powrocie do kraju jako bramkarz w nocnych klubach. Ma młodszego brata Sebastiana Romanowskiego, który jest także zawodnikiem MMA.
Kariera MMA: Romanowski zadebiutował w zawodowym MMA 18 października 2009 roku podczas PAMMAA – Southern Poland Championship, przegrał swój pierwszy pojedynek z Mariuszem Radziszewskim przez poddanie (duszenie zza pleców) w drugiej rundzie. Następne dwie walki przegrał również przed czasem. Kolejne 5 pojedynków Romanowski zwyciężył m.in. z Fabianem Ruehmundem, Dawidem Drobiną, Péterem Guzsvániem, Marcinem Mencelem oraz Danielem Skibińskim.
Walka o tytuł Gladiator Areny: Romanowski będąc na fali pięciu zwycięstw z rzędu dostał szansę walki o mistrzowski pas federacji Gladiator Arena w wadze półśredniej. Mistrzowski bój odbył się 14 listopada 2014 podczas gali Gladiator Arena 7 w Pyrzycach, jednak przegrał walkę niejednogłośną decyzją z Kamilem Szymuszowskim. Następne przegrane starcia: 13 marca 2015 na gali XCage 7: PLMMA 50 Extra, która odbyła się w Toruniu, przegrał walkę po większościowej decyzji sędziowskiej z przyszłym zawodnikiem UFC, Salimem Touahrim. 25 września 2015 podczas gali Fight Nights Global 41: Dagestan, odbywającej się na terenie Rosji w mieście Kaspiysk, przegrał decyzją jednogłośną z tamtejszym krajanem Gadzhimuradem Chiramagomiedowem.
Po niespełna dwuletniej przerwie zadebiutował w drugiej najlepszej polskiej federacji Fight Exclusive Night (FEN). Podczas gali FEN 18, która odbyła się 12 sierpnia 2017 w Koszalinie, przegrał z Igorem Michaliszynem. Dla Romanowskiego była to jego czwarta przegrana decyzja sędziowska.
Rozkwit kariery: 15 czerwca 2018 na gali Silesian MMA Challenge 1 w Mysłowicach technicznie znokautował w pierwszej rundzie debiutującego Łukasza Cieplechowicza. 6 października 2018 powrócił do federacji Gladiator Arena i na gali nr „12” pokonał niejednogłośnie na punkty Pawła Karwowskiego. Następnie 18 maja 2019 podczas Victory Fighting Championship League 10 w podobnym stylu wypunktował po trzech rundach niejednogłośnie Piotra Danelskiego. 16 sierpnia 2018 na Babilon MMA 9: Kita vs. Oliveira w Międzyzdrojach szybko odprawił Łukasza Zielonkę, nokautując go ciosem na wątrobę już w pierwszej odsłonie. 26 października 2019 po raz trzeci odbył walkę dla Gladiator Areny. W Pyrzycach na gali Gladiator Arena 13 pojedynek z Michałem Balcerczakiem został uznany za nieodbyty (no contest) w pierwszej rundzie, ze względu na przypadkowy cios Romanowskiego w krocze Balcerczyka, po którym ten nie był zdolny kontynuować dalszej walki.
Program „Tylko jeden”: Romanowski jako jeden z dziesięciu uczestników wziął udział w reality show Polsatu pt. „Tylko jeden”. W drugim odcinku programu zrewanżował się po 11 latach Mariuszowi Radziszewskiemu, wygrywając jednogłośnie decyzją sędziowską. W półfinale pokonał Marcina Krakowiakę jednogłośnie na punkty. W finale spotkał się po raz drugi z Krakowiakiem, którego ponownie pokonał w ten sam sposób. Romanowski zwyciężył program oraz zdobył kontrakt z Konfrontacją Sztuk Walki o wartości 200 000 zł.
10 października 2020 na gali KSW 55: Askham vs. Khalidov 2 udanie zadebiutował dla największej polskiej federacji. Po trzech zaciętych rundach wypunktował jednogłośnie zawodnika z Mołdawii Iona Surdu. Kolejne pojedynki toczyły się z mieszanym skutkiem, m.in. pojedynek z Patrikiem Kinclem na KSW 61 zakończył się porażką w drugiej rundzie, a następnie zwyciężył Aleksandra Rakasena na KSW 63. Następnie doświadczył walki o pas w KSW 83, przegrał jednak z Pawłem Pawlakiem w piątej rundzie. W 2023 i 2024 kontynuował rywalizację w KSW, zdobywając kolejne nagrody i trofea, w tym Heraklesa za Walkę Roku 2023. W 2025 kontynuował starty w KSW, pokonując Alaina Van De Merckta oraz Bartosza Kureka, a w 2026 ponownie zmierzył się z Bartoszem Kurkiem.
Osiągnięcia i nagrody: Wyróżnienia związane z programem Tylko Jeden oraz nagrody klubowe i bonusy za nokauty i walki wieczoru w KSW; w 2024 roku przyznano nagrodę Herakles za Walkę Roku 2023 (vs Radosław Paczuski).